Testudo hermanni

Welkom op de website van testudohermanni.eu! Op deze website proberen wij zo compleet mogelijk informatie te verzamelen die voldoet aan de moderne normen en bevindingen met betrekking tot het houden van deze prachtige schildpadden.

Inleiding

De Testudo hermanni of Griekse landschildpad is een schildpad van medium grootte (de gemiddelde schild lengte varieert tussen de 130 en de 180 mm). Deze schildpadden komen voor in het Europese Mediterraans gebied. Drie ondersoorten worden erkend: T.h.hermanni welke voorkomt in zuid-west Europa, T.h.Boettgeri welke voorkomt in zuid-oost Europa en de variëteit hercegovinensis welke voorkomt in de kust gebieden van Kroatië. Alle drie de soorten komen voor in (soms heuvelachtige) kustgebieden met vegetatie. Sommige soorten zijn terug te vinden in gebieden die 1300m boven zee niveau liggen, echter meestal leven ze onder 500m boven zee niveau.

Het verschil tussen mannelijk en vrouwelijke dieren is bij volwassen dieren redelijk duidelijk te zien. Vrouwtjes zijn 12% groter dan mannelijke dieren. Andere voorbeelden zijn terug te vinden onder het kopje ‘geslachtsbepaling‘. Het maximaal aantal nesten dat per jaar word gelegd is 3 stuks. Een nest van de T.h.hermanni bevat tussen de 3 en de 7 eieren en de T.h.boettgeri en variëteit hercegovinensis leggen tussen de 5 en de 9 eieren. Als de dieren eenmaal volwassen zijn zijn het sterke dieren, jaarlijks sterft 3-15% van de volwassen populatie. Het grootste gevaar van de schildpadden is vernietiging van het habitat door vuren, landbouw, infrastructuur en uitbreiding van steden en dorpen. Daar naast worden er nog veel te veel dieren gevangen om als huisdier gehouden te worden. Natuurlijke vijanden zijn vooral alle roofdieren in de orde van de zoogdieren, grote roofvogels en wilde zwijnen – jonge dieren worden ook gegeten door bijvoorbeeld ratten en eksters.

De testudo hermanni zijn beschermde schildpadden, ze staan op de ‘CITES: Bijlage A lijst’ en vallen onder de ‘Rode Lijst: Lager risico / bijna bedreigd’. Om de dieren in gevangenschap te mogen houden moet u een CITES vergunning hebben voor elk dier. Deze CITES vergunning word alleen maar uitgegeven bij nakweek dieren van geregistreerde kwekers. Volwassen dieren waar mee word gekweekt moeten gechipped zijn, dit kan worden gedaan bij de meeste dierenartsen. Er word steeds meer gedaan om de dieren te beschermen in hun wilde habitat. In veel gebieden worden reservaten opgezet en kweek programma’s gestart om dieren uit te zetten.

 

Translate »